معمولا تحلیگران بازار دو گروه هستند:

فاندامنتالیست ها و چارتیست ها

كساني كه با مطالعه رفتار معاملاتي سهم مواقع مناسب براي خريد و فروش را پيدا مي كنند چارتيست ناميده مي شوند. براي تحليل روند قيمت يك سهم ابزار هاي مختلفي مثل ميانگين متحرك - روند خطي - چند جمله اي - نمائي - لگاريتمي - فصلي - سينوسي و غيره وجود دارد و مورد استفاده چارتيست ها قرار مي گيرد كه به اين تحليل ها تكنيكال مي گويند.

معاملات چارتيست ها معمولا با هدف سود چند هفته اي انجام مي شود و در بورس تهران معمولا در هر سيكل يكي دو هفته اي معامله انجام می دهند. چارتيست ها چون به سرعت خريد و فروش مي كنند و به سود كم قانع هستند بسياري از رشد هاي چند ده يا چند 100 درصدي را از دست مي دهند

ديدگاه مقابل ديدگاه فاندامنتال (بنیادگرایی) است اين ديدگاه مي گويد كه بايد سهمي را خريد كه ارزش ذاتي آن بيش از قيمت آن باشد و صبر كرد تا ارزش ذاتي و قيمت به تعادل برسند يعني قيمت بالا برود و به ارزش ذاتي يا بيش از آن برسد كه در اين صورت بايد آن را فروخت و دوباره سهمي پيدا كرد كه ارزش ذاتي آن بيشتر باشد .

فاندامنتاليست ها كمتر سكته مي كنند! و دفعات بيشتري سودهاي خيلي كلان بدست مي آورند كه با سود حاصل از چندين سيكل چارتيست ها برابري مي كند البته در . مجموع بين بازدهي اين دو گروه تفاوت خيلي زيادي مشاهده نمي شود .

معمولا كمتر بورس باز خبره اي است كه فقط از يكي از اين ديدگاه ها استفاده كند بلكه هر دو را بكار مي برد ولي به يكي بيشتر متمايل است .

بعضی ها معتقدند که راه چارتيست شدن از فاندامنتال مي گذرد. يعني اگر كسي واقعا بتواند از روش تكنيكال استفاده نمايد باید در ابتدا با روش فاندامنتال آشنا باشد.

بهتر بگويم يك چارتيست ابتدا از روش فاندامنتال سهام مورد نظرش را انتخاب نموده (تا اطمينان حاصل نمايد كه كلا اين سهام داراي پشتوانه بوده و سهام محكمياست) سپس با استفاده از ابزار ذكر شده سهم يا سهام مورد نظرش را براي آن دوره خاص انتخاب نمايد.

البته بعضي از سهامدارانی كه با اين روش كار كرده اند احتمالا در بعضي مواقع به سود بيشتري رسيده اند اما نه هميشه و صد البته كه فشار و استرس اينكار بسيار بيشتر است و شايد ارزش آن را نداشته باشد.